Pak Pandir pergi ke sebuah pekan untuk membeli buah durian, lalu dia menghampiri seorang penjual buah durian yang merupakan orang asli tempatan.

Pak Pandir: “Bang harga durian ini berapa?”

Org Asli: “Yang ini, sepopit sebiji.”

Pak Pandir kebingungan mendengar jawapan dalam bahasa orang asli itu kerana dia tidak memahami berapa nilainya sepopit itu. Lalu Pak Pandir buat-buat tahu dan cuba menawarnya.

Pak Pandir: “Bang, boleh kurang sikit tak?”

Org Asli: “Boleh saja, nak kurang berapa?

Pak Pandir: “Lahupa, boleh ya!”

Penjual orang asli itu kebingungan, lalu bertanya pada Pak Pandir.

Org Asli: “Lahupa itu berapa?”

Pak Pandir: “Cakap dulu, Sepopit itu berapa?”